อีกสี่เดือน เราก็สอบความถนัดทางสถาปัตยกรรมแล้ว

ไม่แน่ใจเลยว่าเราเตรียมตัวดีแล้วหรือยัง ทั้งๆที่ความใฝ่ฝันเราก็ใกล้เข้ามาทุกวี่ทุกวัน

ตื่นมาก็ 11 โมงละ กว่าจะมีอารมณ์วาดรูป ก็ปาไป บ่าย 2 บางวันก็ไม่มีอารมณ์ทำเชรี่ยอะไรเรย

เฉลี่ย อาทิตย์นึงมี R-รมณ์ อ่านหนังสือเตรียมตัวสอบแค่ 3.5 วันต่ออาทิตย์ เชี่ย แม่ง

 

แถมม ตอนนี้เราไม่รู้สึกรู้สาอะไรเรยย ไม่รู้สึกเครียด กังวลเหมือนตอนขึ้น ม.6ใหม่ๆ(เดือนที่แล้ว) ที่แม่งนอนคิดคะแนนแอดมิดชั่นทุกคืน นอนตี1 ตื่น 8 โมงอ่านหนังสือ

เดี๋ยวนี้ หัวถึงหมอนหลับทันที แถมตื่นมาก็ 11 โมง อะไรทำให้เราเปลี่ยนไปหนอ

 

เราควรกลุ้มใจเหมือนเดิมดีไม๊น้า เมื่อความกลุ้มใจทำให้เราลุกขึ้นมาอ่านหนังสือทั้งๆที่ไม่มี R-รมณ์

 

หลายคนทีเดียว แนะนำไว้ว่า อยากเครียดมาก มันไม่ดี 

แต่เมื่อไม่เครียดแล้ว รู้สึกไม่อยากอ่านหนังสือ

แต่พอเครียดแล้วอ่านหนังสือได้แทบทั้งวัน

เครียดแล้วไม่ดีตรงไหนเนี่ย อ๊ากก สับสนๆ

 

วันนี้ เรื่องความเครียดก็เริ่มคลี่คลาย เมื่อตอนไปเรียนวาดรูป

อาจารยืให้โจทย์มา แล้วเราก็วาดๆๆไป

แต่วันนี้ วาดโคดดดด ห่วยยยยย ไอเดียย แม่งทุเรศศ ลบจบยางลบที่เพิ่งซื้อเหลือครึ่งก้อน แถมยังวาดไม่เสร็จอีก อาจารย์แนะอะไรมาก็แอบเถียงในใจ

 

"เธอกลายเป้นเด็กคิดมากไปแล้ว...อย่าคิดมากสิ เวลาสื่ออะไร อย่าตรงไปตรงมาเกินไป มันอยู่ที่ความรู้สึก เวลาสื่อ ต้องมีลูกเล่น อย่าไปคิดมาก คิดง่ายๆ" อาจารย์ว่า

กุก็เครียดๆๆๆ โอ๊ยแม่ง มันจะสื่อรู้เรื่องได้ไงถ้าไม่สื่อตรงๆ พลิกแพลงยังไง ทำไม่เป็นนน

 

เปรียบกะอาทิตย์ที่แร้ว ไปเรียนแบบชิลโคด เพราะโดดเรียนมา 4 วัน จนอาจารย์ทักว่าหายหน้าไปไหน

อาทิตย์ที่แร้ว โจทย์มา วาดไปรวดเร็วทันใจ แม้จะไม่ดีที่สุดแต่ก็ถือว่าดีในรัดับหนึ่ง ดีกว่าสัปดาห์นี้แระกัน

 

อือ กุก็เริ่มเข้าใจแระว่าเราต้องมีเครียดมีผ่อน เวลาเครียดก็เอาไปเครียดตอนอ่านหนังสือ เวลาไปวาดรูปก็คิดซะว่ากุไปผ่อนละกัน

 

โอ แต่กุก็ยังเครียดอยู่ดีว่าคิดง่ายๆเป้นยังไง!!!

 

 *ป(อก).ล(อก). เมื่อคืนฝันเห้นเพื่อน 3/8 ทุกคนเรยย คิดถึงง่า ไม่รู้ตอนนี้เป้นไงกันมั่งน้อ คงจะเตรียมตัวเอนท์หัวยุ่งกัน ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคน 

 

 

 

หึหึ ถึงจะสงกรานต์ก็เหอะ ไม่ออกไปเร่นน้ำหรอก หนาวจะตายเร่นกันไปได้ยังไง

 

โอ่วว วันนี้อยู่บ้าน ดู tv มีรายการเกี่ยวกับ ไมเคิล บูเบล (Michal Buble)

โอแม่งง....เสียงโคดเซ็กซี่ เห็นรูปร่างหน้าตายิ่งน่าหลงใหล ยังกะเอลวิสเพลสลี

 

เพลงง่ะเพราะอ่ะ โคดได้ R-รมณ์

ของเค้าดีจริง ๆ...

 

 

แต่บังเอิญเค้ามีแฟนอีกแล้ว 555+ ทุกทีเรยย

 

 

ตอนสัมภาษณ์เพลง everything กะพ่อไมเคิล พ่อหนุ่มแกก็ตอบว่า คิดถึงแฟนตอนร้องเพลงนี้ ทำให้เพลงนี้ออกมาดี เพราะผมรักเธอจริงๆ

 

ให้ตายเส่...พ่อหนุ่ม น่ารักจริง

....เฮ้ย!...อยากเป็นแฟนเธอ จะต้องทำยังไง ตัดผมทรงไหนเธอจะชอบๆๆ!!...(บ้าไปแระ)

  

คนมีแฟนแร้ว ช่างเขา ฟังเพลงเขาอย่างดียวพอ เพลงของเค้าดีจริงๆนะ......

พอตกเย็นก็ไปแควรี่ กับแม่และน้อง เจอฝรั่งกลุ่มหนึ่ง แม่งง...แต่ละนายหล่อๆทั้งนั้นพ่อคู้ณณ....

แต่ว่านะ วันนี้ก็วันนี้ 15 แล้ว หมดช่วงสงกรานต์แล้ว ฝรั่งกลุ่มนั้นก็คงต้องกลับบ้านเค้าไป โถ่พ่อคุณ น่าจะเจอกันมาตั้งนาน จะไม่ยอมให้เราพรากกัน มันน่าเสียดาย

 

เรยคิดถึงเพลง มิสยู MR. ของ พี่นภ feat. ยุ้ย ญาติเยอะ มั้ง โคดเศร้าเรยเพลงนี้ ฟังแล้วจะร้องไห้ คิดดูสิ คนที่เราหลงรักเป็นฝรั่ง วันนึงเขาต้องกลับประเทศไป

แต่เขายังอยู่ในใจเราไม่ไปไหน พ่อคุณช่างใจร้ายเนอะ... ด้วยความรัก เราก็เรยไปเรียน เขียนภาษาฝรั่ง เพื่อที่จะโทรมาเพื่อจะบอกว่ารัก

เศร้าเนอะ .... ยิ่ง ถ้าเกิดว่าเขามีเมีย ลูกแล้วคงยิ่งเศร้า 

 

เศร้าเสร็จ เรยไปฟังเพลง "ฝรั่ใจ" เพ่นภ ร้องเพราะจัง อยากแต่งงานด้วยจังเรยย... 

อา...ชอบท่อนนี้จัง "ฝากความจริงใจไว้ในฝรั่งดอง"

 โอ้วว...มันโดนเพราะเราแอบให้ความจริงใจเป็นของฝากพ่อฝรั่งกลุ่มนั้นไปแร้ว (ให้ตอนที่เขาไม่รู้ตัว หึหึ)

 ดูแลรักษาดีๆนะจ๊ะพ่อหนุ่ม ไม่ใช่ว่าพอไปลับตาก็ ทุ่มลงถังขยะ แล้วเอาขาหน้ากระทืบๆๆๆ

อา.... คิดถึงเพลง "หนึ่งเดียวคนนี้" ท่อน...ช่องดวงใจแตกเป็นสอง ทุกๆห้องก่อดวยเหล็กกล้า คิดซะว่ายังมีวันหน้า ยามนิทราหลับตาได้ลง

โอว เศร้าอีกละ บ้าจริงกรู .....ไม่ฟังมันละเพลง